Bir anda ters dönüyor hayatımın akışı. Mesela elimi attığım doğruyken anında yanlışa dönüşüveriyor. Hayatım çok yolunda dediğim anda anında kötü şeyler oluyor.. Çok basit bir örnek tam şunu aldık bunu aldık diyoruz oh çekiyoruz , bi yol çizelim birseyler yapalım diyoruz,hoop birde bakıyoruz koskoca televizyon kırılıyor peşine telefon kırılıyor ne bilim bilgisayar bozuluyor..Sonra umutlarım tükeniyor sinirleniyorum bağırıyorum sessiz kalamıyorum. Hatta sinirimi malesefki hayat arkadaşımdan eşimden çıkarıyorum, artık alıştı idare ediyor allahtan.Neyse bunlar olurken kendime soruyorum neden bukadar aksilik üst üste gelir ki? Mesela şuan telefonumdan zor yazıyorum, neden mi? Çünkü telefonum kırıldı yaptırdım ve yapmak yerine bozmayı tercih eden birine denk geldiğim için telefonun yarışı yok.Çift ekran yaparak kullanıyorum yazdıklarımı görebilmek için..
Hadi bunlar bir yana.Ben herkesin herşeyine koşan biriyim, elimden geldiği kadar.Ama insanlardan birşey isteyemem..Istemek zorunda kaldıysam yada öyle bir hataya düşmüşsem yerin dibinin dibine girerim. Benim bu huyunu genel olarak beni gerçekten tanıyan insanlar bilir..Ben tenezzül edip senden birşey istemişim, önce bi dersin ki hayret sonra ya olmaz şimdi hayır demek manyak bu bunalır sıkılır dersin yinede o an işinde olsa yaparsın..Ben buna hatır derim..
Çünkü ben olsam öyle yaparım..Sonra aksilik terslik devam eder ya illaki çocuk azıtır o gün ne bilim bunaltır ve her kafadan bi ses çıkar.O an çıldırma noktasına geliyorum biliyorsun hala neden laf laf laf konuşuyorsun..Hadi onuda geçtim ben senin otunu bokunu çekmişken benim 2 saatlik bunalımın neden fazla geliyor..Neyim lan ben it muamelesi yapar gibi herkesin borusu bana ötüyor..
Çünkü ben yine haddinden fazla yüz verdim..
Çünkü ben yine haddinden fazla elimdekini verdim…
Çünkü ben yine haddinden fazla sevdim….
Çünkü ben yine haddinden fazla iyi niyetliyim ..
Halbuki kararlıydım. Kötü olabilmek için.
Ama yine iyilik kaybetti, ben kaybettim..
BEN BUGÜN BIRKEZ DAHA GÜVEN ŞEVKAT DUYGUMU KAYBETTİM..