KAYIP VERİYORUZ AMA DEVAM EDİYORUZ

Nasıl da devam edebiliyoruz dimi? Kaybediyoruz , kaybediyoruz sürekli kaybediyoruz ..Hayatımızdan gidiyorlar. İncecik bir çizgiye bağlıyız ve ölüm diye bir gerçek var..Her kayipta bundan öte acı yok diyoruz ama hayat bize daha kötüsünü yaşatıyor . Bukadar aciya nasıl dayaniriz diyoruz ama bır bakmisiz ki hayata tutunmaya yaşamaya nefes almaya çoktan başlamışız..2 ay içinde 2 amcam..Peş peşe 2 acı ..Bu aileye bu acı fazla dedik ..Ama biliyoruz ki büyüdükçe hayat önümüze daha acısını cikarticak..Şimdi bişey sormak istiyorum Daha kötüsünü daha acısını yaşayacağımızı bile bile nasıl mutlu olabiliyoruz..Yaşadığımız hayat ozaman bizim değil. Biz acı çekmek istemiyoruz ki..Heee evet sınav sınav sınav..Çok ağır geliyor ve bu sınavlar ..Rabbimden gelen herşeye razıyım ..Hep Allahım acıyı da veren sensin hayatida aldığım nefeside yurudugum yoluda veren sensin ..Gücüne hürmetine binlerce kez şükürler olsun diyenlerdenim.Her seferinde binada şükür diyenlerdenim.Ama acı ağır geldikçe artık mutlu olduğum her an her zaman dilimi beni yormaya başladım.Zaten bu mutluluğunda sonunda illaki birgün yine bir telefon calicak kapı calicak kötü bir haber gelicek ve ben yine dizlerimin ustune çöküp mutluluğun sonunu bütün damarlarıma serumla alır gibi izlemek zorunda kalıcam..Okadar yorumdumki guldugum her an anlamsız gelmeye başladı..En anlamsizida insanların yaptığı kötülükler ..5 saniye sonra ne olacağını bilmediğin bir hayat yolculuğunda beyin kavgasini veriyorsun ? Gerçekten merak ediyorum…

Şimdi diceksiniz ki bu kadın ne sacmaliyor..Ben sacmalamiyorum sadece artık korkuyorum ..Ailem evladım eşim arkadaşlarım sevdiklerim için yine birgün gozyasi dokecegimi bilmek beni korkutuyor .Evet bilemeyiz ama sonuçta ölüm gerçeğini biliyoruz..Şuan gülümseme sardı yüzümü ..Ulan anksiyete sarmış beynini ne konuşuyorsun salak salak dedim kendi kendime 😆 Ama işte birşeyleri farkında olmak onun değişeceği anlamına gelmiyor .Neyse sonuç yine ben yorgun ve kaybetmiş hissediyorum..

Tek temennim önce rabbine siginmak..Sonra ailem…

Ben yaşadığım beyin tramvasiyla kendimi başbaşa bırakıyor ve köşeme çekiliyorum . Size anlık anksiyete bozukluğu yaşattığım için hiç üzgün değilim 😎