Hangimiz Düşmedik

Yorgunum isyancıyım biraz şu sıralar..Sanki düşmüş kalkamiyorum.Stres eve kapanmış olmamiz hayallerimizin hep yarım kalması insanların hayatımla ilgili hep çok konuşması beni sırayla üst üste bine bine düşürdü sanırım.

Hem cok desteğe ihtiyacımın olduğu,hemde hiç ihtiyaç hissetmedigim bir andayım.Kisacasi kafası karışık durumlardayım.İste tam bu noktada kendimi motive ettiğim tek bir söz var “Hangimiz Düşmedik” bana çok iyi geliyor bu dünyada böyle hisseden birilerinin olabileceğini düşünmek ..Çok isterdim hepsine tek tek ulaşmayı birbirimize anlatarak iyilesmeye çalışmayı,el ele verip yapamam kelimesini hayatımızdan çıkartmayı..Aslında mutsu değilim sadece yorgun hissediyorum.Buda benim omuzlarımı düşürüyor..

Bide katlanamiyorum herkesin hayatında yaptığım yapmadığım herşeyle ilgili bı fikri olmasına katlanamiyorum.Fikrini söylemek yerine bana neyin var nasılsın ben burdayım denilmesini tercih ederim.. Çocukluğumdan beri okadar yoruldum ki hep eleştirilen yaptığı hiç birşey beğenilmeyen başarısızlıkları da ömür boyu unutturulmayan kişi halinde oldum..Mesela ben birşey beğenip denediğimde kimsenin umrunda olmuyorken aynı şeyi onlar denediğinde ben bunu daha önce yapmıştım desemde okadar görülmüyor ki yapılanlar yokmuşum gibi aaaaa hiç hatırlamıyorum oluyor..

Hep sev dediler sevdim saygı göster dediler gosterdim edepli ahlaklı ol dediler oldun ..Oku dediler geç te olsa onuda yapmaya çabalıyorum..Birtek şeyi dinlemedim sus dediler ama aslaa susmadim…Şimdi ise ben susmak istiyorum sizler zorluyorsunuz..Bir bakış bazen çok şey anlatır öyle bir bakıştır ki gözleri asla unutmazsin ..3 bakışı unutmuyorum 3 ude ömrüm boyunca örnek aldığım kişiye ait..3 ude küçümseyici lanet okur gibi pislik der gibi bencil bakan aynı bakış .. Okadar yoruyorki o bakış beni bunu kizarakta belli etsem konusarakta belli etsem anlaşılmıyor..Katlanamiyorum..

İçimden söylediklerim o an..Çok uzgunum senin hayal ettiğin güzellikte hayal ettiğin statü de hayal ettiğin fizikte hayal ettiğin sakinlikle sayginlikta olmadığım icin..Ama aile olmak neydi neyse öyle yargılamadan sevmekti..Çok uzgunum buna inanıp tutulup kaldığım için..Senin gözünde iyi bir insan olamadigim için…Daha doğrusu istediğin insan olamadigim için …Ama birşeyi unutmamak lazım biz bizi buyutenleri yansitiriz…